Saturday, March 31, 2012
my 2012 portfolio.

my 2012 portfolio.

Monday, January 30, 2012
napasigaw ako ng “aaaaaaaay!”
sobrang cute!

napasigaw ako ng “aaaaaaaay!”

sobrang cute!

(Source: gemdoraemon)

Thursday, January 19, 2012

there’s a fine line between critic and making fun of others. #fuckyou kayong lahat.

ganun? pag nanahimik may sinasabi pa din sakin. try niyo magoffline.

ang hirap sa inyo masyado kayong guilty! hindi naman para sa inyo SINASALO NIYO. napaghahalataan. ka lalaking mga tao AMPAPLASTIK. daig niyo pa babae.

sino kayang nagbago. palibhasa artista na kayo sa facebook kaya kayo nagkakaganyan. bakit ginto ba tae niyo?

Monday, January 9, 2012

ang masasayang araw ng pagtambay (at ang mahabang hang ups)

finally! my work na din ako. yahoo!!!!! grrr. bakit ganun, kung kailan hindi mo iniexpect ang trabaho bigla na lang isasampal sayo yung job offer schedule mo. Pero pag gustung gusto mo na magkawork pauuwiin ka tapos tulala ka sa EDSA. Napapasigaw na lang ako eh. GO IMPE! (sino kaya nakakaalam nun?)

Mamimis ko ang pagtambay sa bahay. ang pagbebektor. ang pag-inom ng madalas.  ang boses ng nanay kong aburido. at yung biglaang pumupunta si gilbert sa bahay kasi alam niyang tulog lang ako at may hang-over, bale matagal tagal din pala akong nakatengga sa bahay. panahon na din siguro para maging produktibo at simulang aksyunan ang mga plano :)

Anyways. alam naman yata at eto din ata ang rason bakit kailangan magtrabaho ng tao. mkmp ang lipunan. kahit mayaman kang ahente ka at balak mo magpayaman. Namatay ka na lahat lahat hindi mo pa din alam na naisahan ka ng IMpe, (kung ano man yan ay hindi ko na din kaya pang ipaliwanag). Ang sakin lang, hindi naman siguro porket callgirl/callboy ka na eh pwede ka nang magyabang sa mundo… humility comes first ika nga. Ngayon ko nalaman kung gaano kalawak ang gubat sa paligid. Survival endless nga talaga. Mamamatay ka ng walang utak pag nagpakain ka, nakakatakot. Yung mga teorya ko dati. na-washed out na. nakakalungkot lang. talo ako. nagpakain ako sa impe. oh no! im a slave!

Necessity. Oo kailangan.

Maiba lang ako…

Tang ina.

Hindi naman ako perpekto para magpuna ng iba pero bakit kaya ganun? kulang na lang gayahin nila eksakto yung gawa ng iba papalitan lang yung subject. eksaktong konsepto. eksaktong istilo. iniba lang ng konti yung anggulo, iniba lang yung reference. pero parehong pareho sa konsepto, sa itsura nung gawa, parang ginawa kong reference si monalisa pero mukha ng nanay o yung nakalagay. hindi na ba kayang lumabas ng tao sa kahon nito? Na parang pag may nakitang gawa ng iba.. “ops! tangena mo gagawin ko din yan!”, o kaya “ops! masyado nang maraming likes kaya gagawa din ako ng sakin!(akala mo ikaw ang magaling ha!)” o mas malala pa “tang ina mo gagayahin ko yang style mo! in your shit face!”

Grabe. Maka-isang panig lang ba ako?

hindi naman siguro kompetisyon ang lahat ng bagay sa mundo. pwede naman sigurong hangaan ang gawing inspirasyon ang isang artist, pwedeng kumuha ng style sa mga pagkulay, paraan ng paglikha pero hindi ko alam kung tama pa yung nakikita ng dalawang malalaking mata ko. ang nakikita ko nagiging dependent na lang sa gawa ng iba at gagayahin pa ng eksakto. (take note: pati kulay eksakto) tapos bakit ganun. ang lakas ng loob pag sabihin na “eh hindi ko alam kung ano yung reference nasa google eh.” hindi mo ba pwedeng ibigay yung reference link? mahirap bang gawin yun? respeto na lang sana sa artist/photographer na may ari ng picture, hindi naman siguro mahirap magpost ng link kahit sang lupalop pa ng website mo yan nakita kahit pa sa youasshole.com pa yan eh.

Hindi ko din alam eh kung mali na ba ako o kupal lang din talaga ako pagdating sa mga kupal ding tao, pero alam mo yun. ang lahat din naman siguro ng bagay pwedeng pag- aralan ng dahan-dahan.. hindi mo naman magagawa agad yan biglaan at magaling ka na agad. porket nakita mong ginagawa ng isa, gusto mo gagawin mo din agad agad na parang PRO. parang jack of all trades, master of none. hindi pa nga napag- aaralan ng husto ang isang bagay, gusto matutunan agad yung iba. parang ganito lang, hindi ka pa nga marunong ng multiplication gusto mo na agad matutunan ang algebra. hindi ko alam kung alam mo ang aesthetic quality. ah ewan. ang masaklap pa pakiramdam mo anak ka ng diyos.

Saka ewan. ang babaw lang talaga. nakakasawa na din yung paulit- ulit na pagiging overrated ng iilan. yung mga genuine eh nasa tabi tabi lang at natatawa sa mga overhyped peeps. sana wala din politikang nangingibabaw sa lahat ng kababawang nakikita ko.

ang sarap maglabas ng badtrip sa tumblr. gumaan ang pakiramdam ko. minsan kasi hindi ko alam kung tatawa ako o iiyak o maaawa o mababadtrip sa mga nakikita ko sa birtuwal riyaliti. Nakukupalan lang ako kasi bakit ganun? sabagay. hindi natin makikita kahit kelan ang sarili nating likod.

Masyado na ba akong mapanghusga? masyado na ba akong maraming hang ups sa buhay? OKAY lang yan. last ko na to. Babawas- bawasan ko na lang ang pagpansin sa inyo. Kung tingin man ng iba masyado na kong maraming hang-ups, ok lang. :) Hindi lang naman ako siguro.





our newest and first vexel collaboration in 2012.
more vexels to come ( i hope )
visit our gallery:
evertskii11.deviantart.com (eve)
gilbert86ii.deviantart.com (my hubby gbee)

our newest and first vexel collaboration in 2012.

more vexels to come ( i hope )

visit our gallery:

evertskii11.deviantart.com (eve)

gilbert86ii.deviantart.com (my hubby gbee)

i love my baby. he takes a bath every 3 months. hehehe

i love my baby. he takes a bath every 3 months. hehehe

Saturday, December 31, 2011
2012. 
sana maging maayos pa din kami. 
2011.
nagulantang man kami noong last quarter sa dami at bigat ng mga naging problema namin. narealize ko na sa tingin ko, pareho na kaming mature when it comes to resolving problems. yung tipong wala na akong itatago sa kanya at wala na kong kayang itago dahil hindi ko kayang magsinungaling sa kanya kasi alam ko sa sarili ko hindi lang sa puso ko, pati sa utak ko na mahal ko siya, at hinahangad ko na siyang maging asawa panghabangbuhay. hindi na kami teenager para maging mababaw although minsan (tao lang) at umiiral ang pagiging childish. 
2012
isang taon na lang. kasya kaya ang taon para sa mga plano namin sa hinaharap. basta dear, kapit tuko ka lang ha. alam kong mas emotionally independent ka kesa sakin, ikaw ang maging gabay ko sa mga tatahakin ko, ganun din ako sayo, mamahalin kita ng walang halong panloloko. kasama natin si aemon baby (ang anak maning si doraemon na stuffed toy! hehe) hanggang sa tumanda tayo. manalo matalo! ikaw lang ang kenkoy sa buhay ko. iloveyou gilbertryan!!

2012.

sana maging maayos pa din kami.

2011.

nagulantang man kami noong last quarter sa dami at bigat ng mga naging problema namin. narealize ko na sa tingin ko, pareho na kaming mature when it comes to resolving problems. yung tipong wala na akong itatago sa kanya at wala na kong kayang itago dahil hindi ko kayang magsinungaling sa kanya kasi alam ko sa sarili ko hindi lang sa puso ko, pati sa utak ko na mahal ko siya, at hinahangad ko na siyang maging asawa panghabangbuhay. hindi na kami teenager para maging mababaw although minsan (tao lang) at umiiral ang pagiging childish.

2012

isang taon na lang. kasya kaya ang taon para sa mga plano namin sa hinaharap. basta dear, kapit tuko ka lang ha. alam kong mas emotionally independent ka kesa sakin, ikaw ang maging gabay ko sa mga tatahakin ko, ganun din ako sayo, mamahalin kita ng walang halong panloloko. kasama natin si aemon baby (ang anak maning si doraemon na stuffed toy! hehe) hanggang sa tumanda tayo. manalo matalo! ikaw lang ang kenkoy sa buhay ko. iloveyou gilbertryan!!

my last vexel art in 2011

and my first vexel art in 2012

hope you like it

(Source: )

Saturday, December 24, 2011

gaksdesigns:

By Japanese industrial designer Naoto Fukasawa, the juice box’s packaging is supposed to be more appealing to the eye by imitating the actual fruit they contain.

pano pag durian flavor?

Wednesday, December 21, 2011

dont just help because it is cool to help

all of us seems so eager to help the victims of tragedy. of course its just natural. though its not enough to alleviate the loss. but what saddens me most is the fact that people are so passive about the whole system of the cause-effect situation, not analyzing the root of all tragedy and how the shanties fought for their rights of decent shelter, clothing, food! and the right to be educated… when the government almost forsaken them. (and people just seem to disregard the REAL issues) simply because it does not affect them at all.

how ironic it is to see that some of them really begged for their countrymen in order to get help from others, knowing before (and i have read ONE! which i clearly remember) that they do not want to see pictures of victims of famine, tragedy, calamities, et al., reasoning that the world is not just a bunch of victims. (that was just so shallow)covering the fact that they were annoyed and they are not affected by the situation.

this is a wake up call. it is NOT just a natural phenomenon. We never realize we could be proactive. We must admit that the government is not resting their arms for that sake of its people. they are not interested to be proactive FOR their people. ILLEGAL LOGGING is one of the biggest factor why such happened. As the government covers the real issue, proclaiming it (logging) is just not the primary reason behind this mayhem without us knowing it that simply because they are the ones who are really the beneficiaries of the illegal doings. of course they will protect their OWN INTEREST. AS WE ALL DO IT BECAUSE WE HAVE SELF INTERESTS, WE ARE SELFISH, WE ARE BOURGEOIS. We can never remove it from our skin, from our thoughts, from our minds. because we are here within the system where what we only could do are whine, defend our one sided opinions, even protect THOSE who are the REAL oppressors and opportunists.

If only we are radical and rational enough to use our minds. Don’t just help others because you see the need of it. We must realize that we are all victims of the whole system, we don’t need another tragedy to help us get the point. Sometimes to look beyond a certain perspective is the answer to the never ending riddle of rulers-ruled system. Don’t just help because IT IS COOL to help! we must start a revolution of ourselves and be organized.

(Wondering why it is written in English?? Para maintindihan ng mga KONYO!)

Tuesday, December 20, 2011

christmas gift sakin ng dear ko:

http://gilbert86ii.deviantart.com/art/always-and-forever-274845646

at dahil dyan gumawa kami ng collaboration:

http://evertskii11.deviantart.com/#/d4jnjfj

happily engaged :)

Monday, December 19, 2011

last week nagpunta kami ng divisoria ni gilbert at nanay ko.

wala na kong lakas para ishare ang experience namin nun pero nangako ako sa sarili ko na hinding hindi na muna ako babalik ng divisoria dahil muntik na kaming maiwala ni mama! paiyak na ko nun kasi wala kaming hawak na pera ni gilbert paano kami uuwi? buti na lang mabait pa din si bro at pinagtagpo uli kami ni nanay :)

ayun. yan lang nabili ko. naisip ko na bumili nung mga bagay na pwede ko nang gamitin sa pang araw- araw na may koneksyon pa din kay doraemon. ewan ko, eh gusto ko lahat ng gamit ko doraemon eh. nakakainis lang dahil ang hirap na maghanap dahil sa pesteng angry birds na kahit san ako tumingin meron na. ayun. kaya sa mga may balak magregalo sakin (hahahaha!) kahit ano pero alam niyo na yun! :)

(Source: facebook.com)